Kobiece dolegliwości Zdrowie

Zaparcia

Patrząc na reklamy telewizyjne można uznać, że po łupieżu zaparcia to podstawowy problem Polaków, a zwłaszcza Polek. Niestety jest w tym trochę racji – problem zaparć dotyczy wielu osób i ze względu na styl życia i starzenie się społeczeństwa będzie narastał.

Patrząc na reklamy telewizyjne można uznać, że po łupieżu zaparcia to podstawowy problem Polaków, a zwłaszcza Polek. Niestety jest w tym trochę racji – problem zaparć dotyczy wielu osób i ze względu na styl życia i starzenie się społeczeństwa będzie narastał.

Zaparcie to rzadkie (rzadziej niż co 3 dni) lub utrudnione oddawanie stolca. Już tu widać, że nie każdy przypadek jest naprawdę zaparciem. To, co nas martwi w tym objawie, to fakt, że może oznaczać poważną chorobę, czyli nowotwór jelita.

To prawda, ale w większości przypadków tak nie jest. Nie będę tu pisał o zaparciu w przebiegu innych chorób, postaram się poruszyć temat nieco od drugiej strony: jak poznać czy zaparcie to objaw jakiejkolwiek choroby.

Najczęstszymi przyczynami zaparć jest niewłaściwa dieta i brak ruchu. Te czynniki ryzyka nieustannie przewijają się w medycynie. Gdy w diecie brak właściwej ilości błonnika (czyli włókien roślinnych) wtedy stolec ma zbyt małą masę, a jelito nie jest pobudzane w właściwy sposób do ruchów perystaltycznych – i stąd zaparcie.

Brak ruchu dla odmiany skutkuje znacznym osłabieniem perystaltyki: najlepiej widać to u osób przewlekle leżących. Dużym czynnikiem ryzyka jest płeć żeńska – u kobiet dużo częściej zaparcia występują ze względów hormonalnych.

Znaczenie mają też warunki sanitarne – u niektórych problem zaczyna się w ubikacji poza domem. Duży wpływ ma też spożywanie małej ilości płynów, a także wpływ leków zażywanych z powodu innych chorób. Podsumowując – prawie każdy z jest w grupie z przynajmniej jedenym czynnikiem ryzyka.

W takim razie, kiedy martwić się zaparciem? Jeżeli towarzyszą mu chudnięcie, nudności, krew w stolcu lub silne bóle brzucha. Trzeba je bardzo poważnie traktować u osób z rodzinnym wywiadem raka jelita grubego czy anemią oraz gdy zaparcia pojawiły się nagle. A także zawsze, gdy mamy jakiekolwiek wątpliwości co do przyczyn blokady.

Podstawowym i zarazem najdokładniejszym badaniem w diagnostyce przyczyny zaparć jest kolonoskopia, czyli endoskopia jelita grubego. Decyzję, czy je przeprowadzić czy nie, najlepiej zostawić lekarzowi.

Nim zaczniemy panikować, dobrze jest pomyśleć nad opisanymi wcześniej czynnikami ryzyka, ocenić, jak bardzo jesteśmy na nie narażeni i – w razie potrzeby – je zmienić. Oznacza to: picie dużych ilości płynów, dietę bogatoresztkową (ziarna, pokarmy roślinne, błonnik w formie suplementu diety), regularne posiłki, unikanie pośpiechu w trakcie jedzenia, probiotyki. Warto starać się odwiedzać ubikację o stałej porze – nawet, jeśli nie skończy się to sukcesem.

Zwiększenie aktywności fizycznej – zwykły regularny spacer, może również pomóc. Przede wszystkim niewiele wymaga to od nas wysiłku, a może przynieść pożądane rezultaty. Należy unikać środków przeczyszczających – przy dłuższym stosowaniu trudno oddać stolec bez ich pomocy. Gdy te zmiany nie dadzą efektu, powinniśmy skontaktować się z lekarzem.

Komentarze

Ewa Alchimowicz

8 lat temu

ja jem duzo siwezych warzy i owocow i dlatego nie mam problemow z zaparciami

Zostaw komentarz