Psychologia

Ukryty rasizm

Kiedy słyszymy o rasizmie, na myśl przychodzą nam agresywne i brutalne zachowania zwolenników supremacji białej rasy. Ale przejawów rasizmu jest więcej – stykamy się z nim w codziennym życiu i czasami nawet nie zdajemy sobie z tego sprawy.

Kiedy słyszymy o rasizmie, na myśl przychodzą nam agresywne i brutalne zachowania zwolenników supremacji białej rasy. Ale przejawów rasizmu jest więcej – stykamy się z nim w codziennym życiu i czasami nawet nie zdajemy sobie z tego sprawy.

Rasizm w XXI wieku

Rasizm w jego pierwotnym znaczeniu już dawno przeminął. W dzisiejszych czasach nie mamy już do czynienia z niewolnictwem, mordowaniem osób o odmiennym kolorze skóry czy segregacją rasową. Każdy cywilizowany kraj szczyci się tolerancją i otwartością na wielokulturowość. Również Polska, po latach zamknięcia na zachodni świat, stała się krajem, który chętnie wita w swoich progach obcokrajowców o różnym kolorze skóry. Coraz rzadziej dochodzi do jawnych aktów rasizmu i przemocy. Mimo to rasizm jest głęboko zakorzeniony w naszych głowach i ujawnia się w sposobie myślenia wielu Polaków.

Gdzie kryje się rasizm

Ukryty rasizm to przede wszystkim stereotypy, sposób myślenia i mówienia na temat osób o odmiennym kolorze skóry. Wielu ludzi nie uważa się za rasistów, myślą, że są otwarci i światowi – przecież tolerują w swoim kraju obcokrajowców. Jednak mimowolnie używają w stosunku do innych ras określeń nacechowanych negatywnie: mówią „czarnuch”, „żółtek”, „bambus”, „kolorowy”.

Takie osoby choć bezpośrednio nie uczestniczą w rozbojach na tle rasistowskim, w głębi duszy uważają, że obcokrajowcom musiało się należeć, skoro ktoś ich pobił. Nie mają oporów przed powielaniem rasistowskich żartów i stereotypowych historii, choć przeważnie nigdy nie zetknęli się bliżej z osobą o odmiennym kolorze skóry. Po prostu unikają takich kontaktów.

Test na ukryty rasizm

Rasizm może drzemać w każdym z nas. Przyczyniają się do tego opinie, które słyszeliśmy od dziecka, dodatkowo utrwalone przez środowisko. Nieświadomie powielamy takie schematy zachowań i przekazujemy je dalej. Oczywiście, nie znaczy to, że każdy Polak jest rasistą i wyrasta w rasistowskich przekonaniach. Warto jednak odpowiedzieć sobie na pytania:

  • Czy nie masz nic przeciwko wydaniu córki za mąż za czarnoskórego mężczyznę?
  • Czy denerwuje cię, jeśli Afroamerykanom lub Azjatom, mieszkającym obok ciebie wiedzie się lepiej, niż tobie?
  • Co poczujesz, jeśli dowiesz się, że przetaczana ci krew pochodzi od osoby czarnoskórej?
  • Co sądzisz o tym, aby w polskim rządzie było więcej osób o odmiennym kolorze skóry i aby zajmowały one ważniejsze stanowiska?
  • Czy nie przeszkadza ci, gdy w polskiej telewizji i programach rozrywkowych promowane są osoby ciemnoskóre?

Zaledwie jedno „TAK” powinno być już dla Ciebie powodem do zastanowienia nad własną tolerancją.
Warto rozmawiać o ukrytym rasizmie, także ze swoimi bliskimi, a zwłaszcza z dziećmi i młodzieżą. Trzeba uczulać innych, że zabawne określenia i żarty stają się w końcu powszechne w użyciu, a od nietolerancji dla koloru skóry już tylko krok do ksenofobii, a nawet w nacjonalizmu.

Komentarze

eve

9 lat temu

niestety duzo jest wsrod nas ukrytych rasistow ale o Polakach za granica tez nie maja za dobrego zdania

Zostaw komentarz