Zdrowie

Jak najszybciej i najskuteczniej pozbyć się biegunki?

jak pozbyć się biegunki

Adobestock, grafika dostarczona przez partnera

Biegunka może pojawić się w najmniej oczekiwanym momencie i w znacznym stopniu utrudnić życie. Częste wizyty w toalecie mają też niekorzystne dla organizmu konsekwencje, dlatego warto im przeciwdziałać. Podpowiadamy, jak szybko i skutecznie pozbyć się biegunki.

Biegunka – objaw czy choroba?

Biegunka to dolegliwość, która klasyfikowana jest jako objaw, nie choroba [1]. Może być spowodowana przez wiele czynników, w tym infekcje bakteryjne i wirusowe, obecność w przewodzie pokarmowym pasożytów, przyjmowanie niektórych leków, choroby zakaźne i przewlekłe, a także stres. O biegunce mówimy, gdy częstość oddawania stolca zwiększa się do trzech i więcej wizyt w toalecie na dobę [1]. Co ważne, podczas biegunki zmienia się konsystencja stolca – jest on półpłynny, płynny lub wodnisty. Biegunce mogą towarzyszyć takie objawy jak gorączka i nudności lub wymioty, czasem także ból brzucha. Nie wolno lekceważyć tych symptomów, podobnie jak samej biegunki, która nieleczona może doprowadzić do odwodnienia organizmu, co jest stanem realnie zagrażającym życiu [2].

Jak długo trwa biegunka?

Biegunka ostra trwa do 14 dni. Najczęściej mija samoistnie przy odpowiednim leczeniu objawowym, czasami jednak konieczne jest leczenie jej przyczyny, zwłaszcza przy zakażeniach bakteryjnych. Jeśli biegunka trwa powyżej 14 dni, ale nie dłużej niż miesiąc, mówi się o biegunce przetrwałej, zaś gdy objawy utrzymują się powyżej 30 dni – o biegunce przewlekłej [1]. Każdy typ biegunki może doprowadzić do niedoborów elektrolitów, aminokwasów, żelaza, witamin i innych substancji, dlatego nie wolno jej lekceważyć. Podstawowy cel to zniwelowanie objawów i przywrócenie właściwego rytmu wypróżnień.

Jak szybko zaradzić biegunce?

Metoda leczenia biegunki zależy od jej przyczyny [1], dlatego gdy pojawiają się luźne stolce i zwiększa się ich częstotliwość, należy zasięgnąć porady lekarza. Może okazać się konieczne stosowanie antybiotyków, ale nie wolno przyjmować ich na własną rękę, ponieważ nie każda biegunka spowodowana jest infekcją bakteryjną, a antybiotykoterapia może nasilić objawy – częsta jest tzw. biegunka poantybiotykowa [1]. Najistotniejszą kwestią w czasie biegunki jest zadbanie o odpowiednie nawodnienie organizmu i przywrócenie równowagi elektrolitowej [2]. Należy nawadniać organizm, pijąc taką ilość płynów, jakie zostały utracone podczas wypróżnienia lub wymiotów, dodając do napoju sól, glukozę i węglan sodu w odpowiednich proporcjach [2]. Można też kupić gotowy preparat nawadniający z elektrolitami w aptece. Bardzo ważna jest lekkostrawna dieta, która sprzyja regeneracji błony śluzowej jelit. Można też zastosować leki przeciwbiegunkowe dostępne bez recepty. Dobrym wyborem jest np. Urosal o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbakteryjnym. Jeśli jednak dolegliwość nie mija po 1-2 dniach, koniecznie skonsultujmy się z lekarzem.

Jak zapobiegać biegunce?

Podstawą profilaktyki antybiegunkowej jest przestrzeganie zasad higieny, czyli przede wszystkim częste mycie rąk, zwłaszcza przed jedzeniem i przygotowywaniem jedzenia [2]. Należy również dbać o właściwe przechowywanie żywności, tak by zminimalizować ryzyko zatruć pokarmowych. Dotyczy to przede wszystkim mięsa i innych produktów, które powinny być przechowywane w warunkach chłodniczych, oraz jaj, na których skorupkach mogą znajdować się bakterie Salmonella (mogą one znajdować się także na innych produktach spożywczych). Pamiętajmy, by dokładnie umyć warzywa i owoce przed zjedzeniem [2]. Nie pijmy też wody, co do której nie mamy pewności, że jest czysta i zdatna do picia. Dla własnego bezpieczeństwa można pić ją dopiero po przegotowaniu.

Bibliografia

  1. Magdalena Wiercińska, Biegunka (rozwolnienie) – objawy, przyczyny, leczenie, https://www.mp.pl/pacjent/objawy/50644,biegunka, data dostępu 31.05.2022.
  2. Tomasz Mach, Andrzej Cieśla, Biegunka infekcyjna, https://www.mp.pl/pacjent/gastrologia/choroby/infekcyjneipasozytnicze/51040,biegunka-infekcyjna, data dostępu 31.05.2022.

UROSAL, 300 mg + 300 mg, tabletki dla pacjenta:

UROSAL, 300 mg + 300 mg, tabletki. Skład: 1 tabletka zawiera 300 mg metenaminy (Methenaminum) i 300 mg fenylu salicylanu (Phenylis salicylas). Postać farmaceutyczna: tabletka. Wskazania do stosowania: Urosal jest stosowany w zapaleniu pęcherza moczowego, w odmiedniczkowym zapaleniu nerek, zapaleniu miedniczek nerkowych, stanach zapalnych pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, w biegunce, nieżycie jelit. Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na salicylany i fenol, niewydolność nerek, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, skaza krwotoczna, ciężka niewydolność wątroby, kwasica metaboliczna znacznego stopnia, odwodnienie. Podmiot odpowiedzialny: Zakłady Chemiczno-Farmaceutyczne „VIS” Spółka z o.o. ul. Św. Elżbiety 6a, 41-905 Bytom. Przed zastosowaniem należy zapoznać się z zatwierdzoną charakterystyką preparatu. Dalsze informacje dostępne na życzenie.

Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *