Bluszczyk kurdybanek

Inną jego nazwą są glechoma hederacea, bluszczyk ziemny, kurdybanek czy obłożnik

Roślinę spotkać można w całej Polsce, Europie, na Syberii i w umiarkowanych strefach Azji. Bluszczyk najczęściej wyrasta do wysokości od 10 do 20 cm. Charakteryzuje się małymi, rurkowatymi kwiatami koloru niebieskofioletowego lub czerwonego.


Kwitnie od kwietnia do końca czerwca. To także roślina miododajna (jasnożółty miód). Owoce bluszczyka to rozłupiny (pękające na cztery części i uwalniające nasiona).


W bluszczyku kurdybanku zawarte są substancje goryczkowe. Wpływają one na zwiększenie łaknienia jak i pobudzenie trawienia.
Roślina działa bakteriobójczo, grzybobójczo, ściągająco i bywa stosowana jako odtrutka. Bluszczyk działa jeszcze żółciopędnie, sprzyja wydzielaniu tych soków i żółci w ten sposób ochraniając wątrobę. Między innymi także z tych względów jest pomocny w usuwaniu kamieni żółciowych, przy kłopotliwych schorzeniach pęcherza czy kamicy nerkowej.


Bluszczyk kurdybanek pomaga też na układ oddechowy (np. na astmę). Jako ziele przydaje się też w przypadkach zatruć ołowiem.
Cenne są również właściwości bluszczyku kurdybanka oczyszczające organizm i regulujące metabolizm. Ma zastosowanie w szybkiej odnowie skóry.


Bluszczyk kurdybanek jest też cenioną przyprawą w kuchni, robi się z niego też jasnożółty miód oraz doceniane są jego walory ozdobne w ogrodnictwie.


Bluszczyk kurdybanek warto hodować w odosobnieniu, ponieważ bardzo szybko się rozrasta i dominuje nad innymi roślinami.